Urząd Gminy Lubicz

Herb

Urząd Gminy w Lubiczu

Biuletyn Informacji Publicznej

Facebook

Wyszukiwarka

Wyszukiwarka:

Jednostki organizacyjne

MENU

Treść strony


Szkoła w Lubiczu Dolnym ma swojego patrona

"Wychowywać z miłością" - takie słowa bł. ks. Władysława Bukowińskiego – patrona Szkoły Podstawowej w Lubiczu Dolnym znalazły się na jej sztandarze.

- To dzień niezwykle radosny, kiedy naszej szkole zostaje nadane imię – mówiła Danuta Ferens, dyrektor SP w Lubiczu Dolnym. Akt nadania odczytała Hanna Anzel, przewodnicząca Rady Gminy Lubicz. Uroczystość odbyła się 11 września, w pierwszą rocznicę uznania ks. Władysława Bukowińskiego błogosławionym. Na wydarzenie przyjechało wielu znamienitych gości, m.in., biskup pomocniczy Diecezji Toruńskiej Józef Szamocki oraz rodzina ks. Bukowińskiego.

- Patronem tej szkoły jest wielki, dobry człowiek, wielki patriota i wielki kapłan – mówił poseł Jan Krzysztof Ardanowski. – Ks. Bukowiński kochał ludzi, nie wyróżniał nikogo i służył wszystkim, którzy tego potrzebowali.

Wicekurator Maria Mazurkiewicz odczytała list kuratora oświaty, dodając m.in.: - To bardzo ważne, abyśmy dostrzegali te postaci, które pozostawiają po sobie dużo dobra.

Dziękowała też Marii Kalas, inicjatorce nadania szkole imienia ks. Bukowińskiego za to, iż jego osobą, pracą i życiem potrafiła zainteresować innych.

- Ks. Bukowiński powinien być patronem spraw beznadziejnych, bo na początku wszystko na co się porywał takie się wydawało – zauważył prof. Wojciech Polak z UMK.

Wójt Marek Olszewski mówił: - Nadanie imienia szkole to dla samorządu szczególny moment, ponieważ patron pozostaje na zawsze. Trzeba mieć pewność, że szkoła i jej środowisko naprawdę tego chce, do czego przekonała nas m.in. pani dyrektor i pani Maria Kalas.

Wójt w imieniu swoim i rady wręczył Danucie Ferens 500-złotowy czek na zakup do biblioteki książek o patronie.

Kim był bł. ks. Władysław Bukowiński?

Urodził się 22.12.1904 r. - według kalendarza juliańskiego  (4.01.1905) w Berdyczowie na Ukrainie, zmarł w Karagandzie 3.12.1974 r. W latach 1921-1926 na Uniwersytecie Jagiellońskim studiował prawo i nauki polityczne, w latach 1926-1931 teologię. Był współzałożycielem międzyuczelnianego Akademickiego Koła Kresowego i działaczem Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. 28.06.1931 r. z rąk abpa metropolity krakowskiego kardynała Adama Stefana Sapiehy przyjął święcenia kapłańskie.

Po początkowym okresie posługi kapłańskiej w Rabce i Suchej, w 1936 r. otrzymał pozwolenie na pracę duszpasterską na Kresach. Powołanie realizował u boku ordynariusza diecezji łuckiej ks. bpa Adolfa Piotra Szelążka jako katecheta w szkołach, dziennikarz i zastępca redaktora naczelnego tygodnika „Życie Katolickie”, wykładowca w Wyższym Seminarium Duchownym, a także proboszcz katedry. W czasie pierwszej okupacji sowieckiej mieszkańcom Łucka zagrożonym wywózką i aresztowaniem niósł wieloraką pomoc duchową i materialną. Szczególną opieką otaczał dzieci i młodzież, dla których prowadził zakazane lekcje religii i historii. Aresztowany przez NKWD od 22.08.1940 do 26.06.1941 r. przebywał w łuckim więzieniu; w niezwykły sposób (kula go ominęła) ocalał podczas likwidacji więźniów przed wkroczeniem Niemców. W czasie okupacji niemieckiej był nieustraszonym duszpasterzem: współorganizował dokarmianie i szpital dla jeńców sowieckich, ukrywał dzieci żydowskie w polskich rodzinach, wspierał pomoc dla Polaków chroniących się w mieście podczas banderowskich pogromów. Aresztowany drugi raz  (3/4.01.1945 r.) wraz ze swoim biskupem przez rok przebywał w więzieniach kijowskich. Karę 10 lat łagrów odbywał w obozie w Czelabińsku i w Dżezkazganie w kopalni rudy miedzi. W trudnych warunkach sprawował posługę duszpasterską i niósł pomoc współwięźniom różnych wyznań. W tym czasie napisał dla młodzieży podręcznik historii Polski „Historia nauczycielką życia”(1954), który potem, przepisywany ręcznie, był źródłem wiedzy dla kolejnych pokoleń młodych Polaków urodzonych w Kazachstanie.

W 1954 r. został administracyjnie zesłany do Karagandy, gdzie natychmiast rozpoczął zakazaną pracę duszpasterską.  Aby nieść posługę kapłańską katolikom różnych narodowości w 1955 r. dobrowolnie przyjął sowieckie obywatelstwo. Posługę pełnił w ukryciu, wśród rodzin zesłańców, msze św. sprawując w domach prywatnych, udzielając sakramentów, prowadząc na szeroką skalę surowo przez władze zakazaną katechizację dzieci i młodzieży, co stało się powodem trzeciego aresztowania (1958-1961). Łącznie w łagrach i więzieniach spędził ponad trzynaście lat.

W poszukiwaniu katolików zesłanych w różne rejony Azji Środkowej przedsięwziął osiem wielkich podróży misyjnych na południe i wschód od Kazachstanu. Zawsze służył najbardziej opuszczonym i potrzebującym.

(KM)

Biogram na podstawie opracowania Marii Kalas

12.09.2017 r.

Więcej zdjęć na naszym profilu fejsbukowym "Gmina Lubicz - da się lubić"

powrót

Rozmiar czcionki

Wersja o wysokim poziomie kontrastu

Przełącz się na widok strony o wysokim kontraście.
Powrót do domyślnej wersji strony zawsze po wybraniu linku 'Graficzna wersja strony' znajdującego się w górnej części witryny.